Een jaar dat anders liep dan verwacht
Hoe zal ik 2025 omschrijven?
In ieder geval anders dan ik vooraf had gedacht.

Aan het begin van het jaar werkte ik nog bij een werkgever, naast mijn eigen praktijk.
Een plek waar ik altijd met liefde heb gewerkt.
Fijne collega’s, goed contact met klanten en de mogelijkheid om (deels) thuis te werken.

Tegelijkertijd groeide ik.
Door mijn praktijk.
Door mijn opleidingen.
Door alles wat ik leerde, over mezelf, over systemisch werk en over mijn eigen plek innemen.

Achteraf gezien was ik het bedrijf misschien al een beetje ontgroeid.
Op dat moment had ik dat niet zo scherp in beeld.
Maar soms is er iets nodig om de volgende stap te kunnen zetten.

Van ruis naar confrontatie
En voordat ik het wist, zat ik ineens in een conflict.
Met mijn leidinggevende. We begrepen elkaar niet meer.
Ik stond op mijn eigen plek en er ontstond ruis op de lijn.

Wat volgde, was een proces waarin alle vormen van rouw voorbij kwamen:
Ongeloof
Zat ik nu werkelijk in een conflict? Na zoveel jaren trouwe dienst en inzet?
Woede
Het voelde alsof ik op de reservebank werd gezet.
Frustratie omdat ik me niet gehoord voelde.
Onderhandelen
Voor ik het wist, zat ik bij een mediator.
Schuldgevoel
Wat had ik kunnen doen om mijn baan te behouden?
Somberte en twijfel
Ga ik het wel redden met mijn onderneming? Wat als…
Alle beren op de weg kwamen voorbij.
Herstel
Acceptatie. Balans. Heling. Dankbaarheid.

Wat dit conflict mij bracht
Achteraf gezien had ik dit proces nodig. Om mijn passie écht te volgen. Om naar mijn hart te luisteren. En keuzes te maken vanuit willen, niet vanuit moeten of omdat het hoort.

Alsof het zo moest zijn, kwamen er aanmeldingen en opdrachten op mijn pad
Er ontstond ruimte. Ruimte om mij volledig te focussen op mijn onderneming.
Ruimte om te netwerken, om mijn naamsbekendheid te vergroten en om te laten zien wie ik ben.
Als mens, als coach, als systemisch teamcoach en als trainer.

Wat eerst voelde als verlies, bleek een opening
Een uitnodiging om mijn eigen weg te gaan. Op systemische wijze heb ik afscheid genomen van mijn werkgever. Ik heb mijn dank uitgesproken voor alles wat ik daar heb mogen leren en ervaren. Er volgde een bewust afscheid, een ritueel, een afronding.

En daarna…
ontstond er rust. Rust in mijn hoofd. Rust in mijn hart. Rust in mijn ziel.

Er kwam een nieuwe vorm van kracht
In mij, mijn persoonlijkheid en hoe ik mijzelf neerzet en mag laten zien.

2025 als reis
2025 was een reis door angst, schaamte en schuldgevoel.
Maar bovenal was het een jaar van heling.
Van zelfliefde.
Van keuzes maken die bij mij passen.

Nieuwe ideeën ontstonden.
Plannen kregen vorm.
Samenwerkingen kwamen op mijn pad.

Mijn praktijk mag groeien.
Ík mag groeien.
En ik mag met liefde het werk doen waar mijn hart sneller van gaat kloppen.

Op weg naar 2026
Ik kijk met zachtheid terug op 2025.
Niet omdat het een makkelijk jaar was, maar omdat het mij dichter bij mezelf heeft gebracht.

Ik voel vertrouwen in mijzelf, mijn werk en wat mag ontstaan.

Houd mijn agenda in de gaten, want 2026 wordt een jaar vol themadagen.
Dagen van verdieping, bewustwording en beweging.
voor wie voelt dat het tijd is om keuzes te maken die écht kloppen.

Dank je wel dat je dit verhaal hebt gelezen.
Misschien herken je iets.
Misschien neem je iets mee.
En misschien… is dit precies het moment om te luisteren naar wat zich bij jou aandient.

Het bericht Op weg naar 2026 – een terugblik op 2025 verscheen eerst op Leana Coaching|Systemisch coachen|Teamcoaching|Hoeksche Waard.

Ik was er één van

Je weet wel. Iemand die werk en privé strikt gescheiden hield. Collega’s hield ik op afstand omdat ze niet mijn “bloedgroep” waren. Sommigen vond ik vervelend, anderen lui. Of juist overdreven aardig. En ik? Ik was die teruggetrokken collega die alles van een afstand bekeek, mijn soms wat ongezouten (Rotterdamse) mening gaf, en graag overwerkte. Ik hoefde geen veren in m’n kont, maar een bedankje en erkenning… ja, dat verlangde ik wél. Wist ik veel. Ik wist eigenlijk helemaal niets. Pas toen ik zelf teamcoach werd en mijn eigen stukken op systemische wijze mocht aankijken, ging er een wereld voor me open.

👉 In deze blog deel ik mijn ervaring en inzichten als systemisch teamcoach.

Gedrag herhaal je

Werk en privé kan je niet scheiden. Simpelweg omdat je als kind gedragingen hebt aangeleerd die je als volwassene meeneemt naar je werk. In mijn geval was dat heel duidelijk. Als kind had ik geleerd stil te zijn, daardoor ontwikkelde ik een scherp analytisch vermogen. Als puber mocht ik mijn ongezouten mening geven, en dat doe ik nog steeds graag. Al let ik nu beter op bij wie en wanneer. 😉 En die erkenning die ik van mijn werkgever wilde? Dat was precies dezelfde erkenning die ik als kind van mijn ouders had willen krijgen. Toen ik dat eenmaal zag, viel me steeds meer op: ook mijn collega’s lieten patronen zien. Ik kon niet alleen van mezelf leren, maar ook van hen.

Herkenbare collega’s

Misschien herken je ze ook wel. De collega die vaak huilt, omdat dat haar manier is om aandacht te vragen. Of de popie jopie, die veel praat en weinig doet, en meestal niet eens doorheeft hoe irritant anderen dat vinden. De moeder van het team, vaak de zorgzame oudste dochter, die altijd zorgt voor de verjaardagskaarten en slingers en alles tot in de puntjes regelt. Of de collega die altijd “nee” zegt: vijf uur is vijf uur, en een minuut langer werken? Vergeet het maar.

We denken vaak: zo ís die collega nu eenmaal. Maar in werkelijkheid zie je hier de kind patronen terug op de werkvloer.

Werken met teams

In mijn werk als teamcoach laat ik teams dit soort patronen onderzoeken. Dat doe ik met opdrachten als de werklijn, het delen van je passie of je geschiedenis, werken met kwaliteiten en allergieën, feedback-oefeningen of met kaarten die vragen oproepen als: “Welke gedragingen vind jij vervelend, en wat zegt dat over jou?”

En dan gebeurt er iets bijzonders. De zwart-witbeelden vervagen. Er komt begrip. De zorgzame moeder mag zorgen en het team is stiekem opgelucht dat zij die rol pakt. De popie jopie blijkt eigenlijk gewoon een lieverd die de clown uithangt om de sfeer te verlichten. En de collega die huilt? Ook voor haar ontstaat ruimte en mildheid. Want we mogen soms best wat liever zijn voor elkaar.

De rol van de leidinggevende

En laten we de leidinggevende niet vergeten. Vaak wordt een leidinggevende, vanuit het onderbewuste, gezien als een soort vervangende ouder. Hij of zij is immers degene die beslissingen neemt en richting geeft.

Maar ook de leidinggevende kan reageren vanuit oude patronen. Bijvoorbeeld: “Als mijn team het maar goed doet, dan heb ik niet gefaald als leidinggevende.” Ondertussen stapelen de neventaken zich op: overleggen, rapportages, verantwoording naar een eigen leidinggevende. Het is eigenlijk niet zo anders dan de ouder die kookt, wast en de kinderen naar voetbal rijdt. Juist dit stuk wordt vaak over het hoofd gezien. Terwijl de stabiliteit van een team ook staat of valt met hoe de leidinggevende in zijn of haar rol staat.

Met teamcoaching op systemische wijze ontstaat er stabiliteit, inzicht, zekerheid, begrip en saamhorigheid. Dat is vaak het begin van echte samenwerking.

Tot slot

Systemisch werken is geen trucje, maar een manier om dieper te kijken naar wat er écht speelt in teams.

💬 Dit is wat ik keer op keer terugzie bij de teams die ik begeleid: zodra er erkenning en inzicht komt, ontstaat er beweging.

En nu ben ik benieuwd: herken jij in jouw team gedrag dat misschien wel dieper geworteld is dan het lijkt?

Wil je weten wat teamcoaching op systemische wijze kan betekenen voor jouw team, bedrijf, organisatie of vereniging?
Ik ga daar graag met je over in gesprek.

Het bericht Zie wat er speelt. Systemisch werk binnen teams en organisaties verscheen eerst op Leana Coaching|Systemisch coachen|Teamcoaching|Hoeksche Waard.

Soms, heel soms, komt er een coachee binnen die niet goed weet wat te verwachten.
 Ik heet mijn coachees altijd welkom, maar ik steek ook direct van wal:
“Vertel, wat doe je hier?”

Dat is een vraag die niet iedereen verwacht. Vaak wordt er aarzelend geantwoord: “Ik heb hulp nodig.”
En dan zeg ik weleens, met een glimlach:
“Gefeliciteerd, je bent niet de enige. Wat wil je onderzoeken?”

Veel mensen denken dat coaches de oplossing al klaar hebben. Dat wij een soort toverboek openen en zeggen: “Dit moet je doen, succes!”
Maar zo werkt het niet. Ik ben geen kant-en-klaar boek vol antwoorden.

Als coach stel ik veel vragen. Soms confronterend, soms prikkelend, vaak onverwacht. En altijd met één doel: jou laten ontdekken wat past bij jou. Want de oplossing? Die zit al in jezelf.

Een voorbeeld uit de praktijk
Daar zat ze dan. Een beetje rebels. Hangende schouders, starend naar de leegte.
Ik stelde de vraag: “Vertel, wat kom je doen?”
“Ja,” zei ze dwars, “ik ben gestuurd door mijn moeder.”

“Voor wie zit je hier dan? Voor jezelf of voor je moeder? Want als je hier voor haar zit, dan zit de verkeerde persoon tegenover me.”
Daar schrok ze van. Maar ik had wel haar aandacht. Ze was er opeens bij. Een reactie die ze niet verwachtte. En haar moeder waarschijnlijk ook niet. 

Toen vroeg ik: “Wat wil je graag onderzoeken?”
Daar kwam het hoor: een hele waslijst. En uiteindelijk de vraag:
“Ga je me vertellen hoe ik het op kan lossen?”

Mijn antwoord was duidelijk:
“Nee, dat kan ik niet. Jij mag zelf aan het werk gaan. Ik ondersteun je een beetje en de richting bepaal jij. De oplossing zit in jou. Samen onderzoeken we alleen in welk laatje die verstopt ligt.”

Ik vroeg haar later: “Herken je iets van je moeder in jou?”
Ze dacht even na en zei: “Misschien wel. Mijn moeder zorgt altijd voor iedereen… en dat doe ik eigenlijk ook.”

Even was het stil. En toen vroeg ik:
“Wat betekent zorgen eigenlijk écht voor jou?”
Ze keek me aan en zei zacht: “Dat ik er mag zijn. Ik word gezien”
“Daar zit het hé” Jij wilt gezien worden.
Weer was het stil. De stilte is altijd goed. Dan gebeurt er iets. Zo ook bij haar. “ja, dat klopt. Ik word door iedereen gezien maar niet door de personen waar ik door gezien wil worden”.
Daar zit meteen de eerste stap naar haar eigen oplossing.

Stilte. En toen vroeg ik met een glimlach:
“Gaan we aan de slag?”
Ze glimlachte terug en zei: “Ja graag. Ik wil ontdekken wat er bij mij past.”

De drie vragen die ik altijd stel

1. Vertel eens over je jeugd.
Hoe werd er thuis gepraat over geld, werk, gezondheid of relaties? Vaak ligt in dit verhaal al de (onbewuste) hulpvraag verborgen.

2. Herken je je eigen gedrag in dat van je (groot)ouders?
Soms zie ik dan letterlijk een lampje aangaan. Of iemand verzucht:
“Oh nee… ik lijk toch meer op mijn vader/moeder dan ik dacht. En dat was nou net níét wat ik wilde.”

3. Wat betekent [het thema] écht voor jou?
Of het nu gaat om werk, relaties, gezondheid of geld — deze vraag gaat vaak dieper dan mensen verwachten.

Coaching is geen quick fix

Ik heb geen stappenplan of een boek “Oplossingen voor Dummies” in de kast. Coaching vraagt inzet en eerlijk kijken naar jezelf. Het is hard werken, maar wel op een manier die bij jóu past. Mijn rol is om je te begeleiden, uit te dagen en te ondersteunen. Zodat jij bij je eigen kracht komt, en kunt zijn wie je bent.

En mijn coachee? Ze vond haar eigen antwoorden en bewandelt haar eigen pad. 

Tot slot

Welke van deze drie vragen zet jou nu al aan het denken?
En herken jij misschien al iets dat je hebt overgenomen uit je familielijn?

Wil je dit verder onderzoeken, of ontdekken welke vragen jou kunnen helpen?
Je bent van harte welkom om contact op te nemen voor een kennismakingsgesprek.

Het bericht Drie vragen die meer onthullen dan je denkt verscheen eerst op Leana Coaching|Systemisch coachen|Teamcoaching|Hoeksche Waard.

Natasja Leatemia deelt een kritische blik op de wildgroei aan coaches. Waarom goedkoop vaak duurkoop is, en waarom investeren in kwaliteit bij coaching zo belangrijk is.

Kwaad kan ik er soms om worden…
De zogenaamde “coaches” die zichzelf zo goedkoop mogelijk aanbieden. Vaak ervaringsdeskundigen zonder opleiding of training. De termen vliegen je om de oren: holistisch coach, ervaringscoach en zo nog meer.

En als je dan hun website of socials bekijkt, lees je meestal een verhaal over hoe ze door eigen ervaringen coach zijn geworden. Punt. Geen opleiding of training. Alleen: “Ik draag mijn ervaring graag over” of “Ik wil jou mijn pijn besparen.” Soms zelfs: “Samen ervaren we jouw pijn.” Of: “Bij mij word je helemaal happy.”

Systemisch coachen zonder opleiding
Ik spreek ze regelmatig. Coaches die zeggen: “Ik ben ook systemisch coach” of “Ik geef ook opstellingen.”
Maar als ik vraag: “Waar heb je je trainingen gevolgd?”
Hoor ik vaak: “Nergens. Ik heb zelf een keer een workshop meegemaakt, als representant of hulpvrager.”

En hetzelfde zie ik bij coaches in het algemeen: “Door mijn eigen ervaringen ben ik ervaringsdeskundig, dus ik denk wel dat ik het kan.”

Dan wil ik het bijna uitschreeuwen:
“Dag hoor, Pippi Langkous! Met je ‘ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan’-mentaliteit.”

Ook moet ik erkennen dat ik hiermee direct in mijn eigen projectie en ego zit. Want potverdrie… ik heb ontzettend veel geld, tijd en energie gestoken in mijn opleidingen én in het aankijken van mijn eigen vraagstukken. Dat doe ik nog steeds. Als coach ben je altijd bezig met zelfreflectie en ontwikkeling.

Verdrietig kan ik worden als ik iemand hoor zeggen: “Ik heb ooit eens meegedaan met een opstelling, maar ik werd niet gehoord.”
Of als een coachee mij vertelt: “Goh, jij laat mij mijn eigen pad zoeken. Mijn vorige coach vertelde mij wat ik moest doen.”

Boos kan ik worden omdat ik weet dat coachen een vrij beroep is en dat er daardoor veel gevaren op de loer liggen. Daarom kies ik er bewust voor om te werken volgens een keurmerk.

Wie zonder opleiding gaat coachen, weet meestal niets van overdracht, tegenoverdracht en projectie.
Of van systemische begrippen zoals parentificatie, holding space, magische liefde en wetende liefde.
En vaak ontbreekt ook de kennis van andere coachtools zoals kernkwadranten, het Disney-model of Transactionele Analyse.

Ja, ze zijn goedkoop. Maar ja, goedkoop is duurkoop.
Het kledingstuk van de Primark is niet van dezelfde kwaliteit als van de H&M. De H&M is weer anders dan de ZARA. En ga je naar de Bijenkorf, dan weet je: high-end kwaliteit heeft een prijskaartje.

Een broek die niet past, kun je ruilen.
Maar je hoofd en ziel? Die hebben geen retourbon.

Coachen is een vak
Coachen is een dienstverlening die diep ingrijpt op je hoofd, hart en ziel. Daar mag je voorzichtig mee omgaan. De keuze voor de juiste coach is belangrijk, want coaching raakt diepe lagen. Zonder vakmanschap en vertrouwen kan het meer schade dan groei brengen. De meeste coaches vermelden, net als ik, daarom het opleidingsinstituut of keurmerk.

Dit geldt zowel voor systemisch werk als voor het gewone coachen.
Want laten we eerlijk wezen…
Een knoop aannaaien maakt je geen modeontwerper.
Olie verversen maakt je geen automonteur.
En elke avond koken maakt je nog geen chef-kok.

Coach zijn betekent ook dat je intervisiegesprekken voert, workshops volgt om bij te blijven en leert om niet in de reddersrol te schieten.

Iets kapot maken is zo gebeurd.
Iets helen duurt vaak een eeuwigheid.

Wat ik anders doe
Op mijn website en socials vind je terug waar ik mijn opleidingen en trainingen heb gevolgd. Daar wil ik open in zijn. Ik heb geïnvesteerd in mezelf. Vraagstukken aangekeken, rouwprocessen doorgemaakt, geleerd mijn eigen projectie en overdracht te herkennen. En ja, iedere dag heb ik nog te leren.

Ik ben aangesloten bij de NOBCO en STiR! Dat is niet voor niets. Er zijn strenge eisen aan verbonden. Elk jaar volg ik workshops en trainingen om bij te blijven. Ik moet mijn accreditaties onderhouden en PE-punten halen. Dit alles om de kwaliteit te waarborgen.

Mijn oproep aan jou
Wees lief voor je hoofd, hart en ziel. Vraag je coach waar en of hij of zij is opgeleid of trainingen heeft gevolgd.

Stel jezelf de vraag: ga ik voor kwantiteit, of voor kwaliteit? Want je kunt je hoofd en ziel niet retourneren als het misgaat.

💡 Tip: wil je betaalbaar gecoacht worden, zonder kwaliteit in te leveren? Reageer dan op coaches in opleiding. Zij zoeken vaak coachees gratis of tegen een kleine bijdrage. En zij worden begeleid door hun docenten.

✨ Wil je verzekerd zijn van kwaliteit, ervaring en een veilige aanpak? Ik help je graag verder. Samen kijken we wat jij nodig hebt en wat bij jou past. Want jij mag bewegen naar jouw kracht.

Het bericht Coachen is geen broek die je kunt retourneren verscheen eerst op Leana Coaching|Systemisch coachen|Teamcoaching|Hoeksche Waard.

In 2017 begon ik met de opleiding Schuldhulpverlening, Budgetbeheer en Budgetcoaching

Een hele mond vol. Dat vond ik zelf ook.
Maar deze keuze maakte ik heel bewust. Ik had namelijk een paar jaar daarvoor zelf schulden. Achteraf bleek ik één van de gedupeerden van de toeslagenaffaire. Gelukkig bleef de schade bij mij en mijn gezin beperkt en kon ik dankzij de gemeente een regeling treffen. Daar ben ik nog steeds dankbaar voor.

Toch voelde ik me tijdens het traject vaak meer een nummer dan een mens. Je vult formulieren in, soms hele boekwerken, levert stukken aan, wacht geduldig… en vervolgens krijg je een akkoord zonder écht contact. Zo voelde het voor mij.

Ik dacht, dat kan anders.
In mijn hoopvolle ambitie om de wereld een beetje beter te maken, schreef ik me in voor de HBO-opleiding Schuldhulpverlening, Budgetbeheer en Budgetcoaching. In 2019 haalde ik mijn certificaat en startte ik als zelfstandig budgetcoach. Trots, maar ook gespannen, nam ik mijn eerste opdracht aan.

Ik wist precies hoe ik samen met mijn cliënten de post opende, hoe we stap voor stap de administratie op orde brachten en overzicht creëerden. En als het echt niet anders kon, ondersteunde ik bij een doorverwijzing naar een bewindvoerder of schuldhulpverlener.

Wat ik toen nog niet goed kon, was: vragen stellen. Verdiepende vragen. Wat ik wél goed kon, was structuur aanbrengen. Maar eerlijk gezegd voelde ik me soms meer een administratief medewerker dan een coach. Als de administratie op orde was, ging ik weer door naar de volgende. Dat gaf rust bij de ander, maar geen voldoening bij mij.

Opnieuw de schoolbanken in

Ik besloot verder te leren. Ik schreef me in voor een opleiding tot HBO-coach en vanaf dag één wist ik: dit is mijn pad. De lessen raakten me. Niet alleen inhoudelijk, maar ook persoonlijk.
Ik leerde hoe je oprechte, verdiepende vragen stelt. Hoe je als coach werkelijk luistert. Hoe je technieken inzet die beweging brengen, zonder te forceren. Op advies van mijn docente stapte ik over naar ICM Opleidingen & Trainingen, zodat ik mijn registratie bij de NOBCO kon behalen.

Tijdens deze opleiding ontmoette ik Peter Henneveld, trainer bij ICM en systemisch coach. Zijn eerste opmerking richting mij zal ik nooit vergeten:
“Ik word een beetje verdrietig van je.”
Poeh. Dat kwam binnen. Boosheid, verwarring, verdriet…, alles ging door me heen. Maar hij had mijn volledige aandacht. In het gesprek dat volgde, ging het over mijn jeugd, mijn multiculturele achtergrond, angsten, obstakels en alles wat ik tot dan toe had meegedragen.

Peter zag me. En hij zei:
“Je moet professioneel gaan werken. Je bent er klaar voor.”

De ontmoeting met systemisch werk

Peter vertelde over systemisch werk. En ik hing aan zijn lippen.
Wat hij beschreef, voelde als thuiskomen. Met mijn Aziatische achtergrond is het denken in generaties, het belang van je voorouders, de bron en het dragen voor de ander allemaal vanzelfsprekend. Alleen had ik er nooit woorden voor.

Ineens werd het helder.
Gedrag, pijn of overtuigingen die ik bij me droeg, hoorden soms niet eens bij mij. Maar bij mijn ouders. Grootouders. Mijn familiesysteem.
Ik voelde: Dit is van mij, en dit niet. Dit is waar ik stop met dragen.
Systemisch werk werd mijn kern.

Van administratie naar bewustwording

Wat ik nooit had verwacht: ik kon systemisch werk direct toepassen in mijn werk als budgetcoach.

Naast het maken van begrotingen begon ik verdiepende vragen te stellen, zoals:

• Vertel eens over je jeugd. Hoe werd er toen over geld gepraat?
• Wat betekent geld voor jou persoonlijk?
• Herken je je eigen gedrag rond geld bij je (groot)ouders, of misschien juist bij één van hen?

Ik gebruikte mini-opstellingen aan de keukentafel, met poppetjes of vloerankers.
Cliënten ontdekten hoe hun gedrag op financieel gebied verbonden was aan diepere overtuigingen of oude pijn. Niet zelden kwam er inzicht, opluchting en verantwoordelijkheid.
En het mooiste? De kans op terugval werd kleiner. Er ontstond bewustzijn én beweging.

Systemisch coachen bij geldproblemen is één van mijn specialiteiten.

Vandaag de dag: Leana Coaching

Ik ben Natasja Leatemia. Systemisch coach met een achtergrond als budgetcoach, en met wortels in meerdere culturen. Mijn werk begint altijd bij luisteren, écht luisteren, zonder oordeel en zonder haast. Ik geloof in de kracht van erkenning: wat gezien mag worden, kan veranderen. En ik begeleid mensen op een manier die hun autonomie versterkt.

Mijn hart klopt voor beweging, voor ruimte, en voor mensen die hun plek willen innemen. Thuis, op het werk, of in het leven.

Ik heb alle trainingen en workshops gevolgd die voor mij interessant waren bij De Bewustzijnsfabriek, waar Peter Henneveld en Eveline Meinster mij hebben begeleid in mijn ontwikkeling tot systemisch coach. Ze hebben mij alles geleerd wat ik mocht en moest leren.

Ik ben er

Of je nu coachee bent, HR-manager, teamleider of verwijzer:
Bij Leana Coaching ben je welkom.
Met vragen, met patronen, met alles wat nog geen woorden heeft.

Tot slot

Wil je ontdekken of mijn manier van werken bij jou of jouw organisatie past?
Ik nodig je van harte uit voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek.

Het bericht Van budgetcoach naar systemisch coach verscheen eerst op Leana Coaching|Systemisch coachen|Teamcoaching|Hoeksche Waard.